Schrijf jouw beste column en wie weet staat deze morgen in Metro

Jury stemmen
  • De geschiedenis herhaalt zich.

    Meneer K, jaar of vijftig, docent geschiedenis op mijn middelbare school in de tachtiger jaren, riep het elke les minstens één keer: ‘De geschiedenis herhaalt zich!’ Ondertussen richtte hij zijn blik op borstenhoogte van het vijftienjarige meisje in onze klas dat ‘de grootste’ had. Of hij nou vertelde over de Romeinen, Willem van Oranje of de Tweede Wereldoorlog, steevast liet hij zijn pen vallen naast het tafeltje waaraan iemand zat die een rokje droeg. Het duurde altijd erg lang voordat hij uit zijn bukkende houding omhoog kwam.
    Werkelijk élke les gaf meneer K. de beurt aan het meisje met de grootste borsten. Niet zó’n beurt maar in feite kwam het daar wel op neer, het was in mijn ogen geestelijke verkrachting. De hele klas hield de adem in wanneer S. wederom de pineut was.
    Wat konden we doen? Een docent daar keek je tegen op, zeker wanneer iemand al zo’n lange staat van dienst had. Laat staan dat we iets konden bewijzen. Hadden we toén maar een mobieltje gehad, dan had meneer K. er minstens zo mooi opgestaan als Prins Harry.
    Later heb ik nog vaak aan meneer K teruggedacht. Ja de geschiedenis herhaalde zich inderdaad.
    Clinton, president van Amerika, ook zo iemand waar je tegenop kijkt… bleek een dame onder zijn bureau te hebben zitten waar hij zich, laten we het maar zo zeggen, mee bezig hield. Nee, er zijn bij mijn weten geen opnames met een mobiel van gemaakt, de dame en de president hadden geen hand meer vrij. Het werd, dat weten we allemaal, een grote rel, de president kon vertrekken. Wat hebben we veel grapjes over hem gemaakt. Tevreden zeiden we: ‘Die man kan het verder wel vergeten, hij komt nooit meer aan de bak.’ Nou ook die geschiedenis herhaalde zich, hij geeft nog altijd lezingen en tot mijn verbazing komen er mensen om te luisteren. Dus met Prins Harry zal het ook wel goed komen. Hij staat straks weer strak in het pak, handjes te schudden bij een officiële gelegenheid.
    Zijn Oma moet er maar niet wakker van liggen.
    Waar Koningin Elizabeth en de hele Engelse natie wél slapeloze nachten van zouden moeten hebben is het tragische verhaal van Tony Nicklinson. Lijdend aan het locked-in-syndroom mocht hij geen euthanasie krijgen en besloot zichzelf dan maar alle eten en drinken te ontzeggen. Laat dié geschiedenis zich alsjeblieft niet meer herhalen!