Schrijf jouw beste column en wie weet staat deze binnenkort in Metro

Jury stemmen
  • De Mrs. Cytostatica verkiezing

    Wanneer je hoort dat je kanker hebt, verandert je leven direct ingrijpend… Dit klinkt intussen ook cliché. Maar dat je ook tijdens dit proces leuke dingen mee maakt, is voor ‘buitenstaanders’ soms onbegrijpelijk. Zeker wanneer je overgaat op ‘zwarte humor’. Buitenstaanders vragen zich af of je de ernst van de situatie inziet. Ze vinden het vaak smakeloos, terwijl het voor de patiënt zelf een verwerking is van… Feitelijk bevat cabaret ook veel zwarte humor: over 11 september, kindermisbruik in de katholieke kerk. En dat mag volgens de buitenstaanders wel. Terwijl de patiënten het keurig over zichzelf doen en de cabaretiers over een ander.

    In januari ging ‘deze vrouw naar de dokter’. Ik dacht aan borstonsteking maar een uur later zat ik in het ziekenhuis en bleek ik borstkanker te hebben met uitzaaiingen in mijn lymfeklieren. Na een week van diverse scans stond ik weer te juichen bij de uitslag: geen uitzaaiingen op afstand. Je komt terecht in een achtbaan van emoties. Zo sta je te huilen, zo sta je te juichen en gillen.

    Een week later kreeg ik onder plaatselijke verdoving mijn usb-aansluiting, oftewel portacath. Ik had immers 16 smoothies, dus chemokuren voor de boeg. Vrienden en familie steken je een hart onder de riem en zeggen: “Laat je niet kisten!”, waarop ik dan weer kon zeggen: “Dat zal ik letterlijk en figuurlijk ook niet doen”. Een schrikreactie volgt. Omdat ik nogal praktisch ingesteld ben, besloten we voor de eerste smoothie nieuwe winterjassen voor onze puber zoons te kopen. Dus stapten we uit op een parkeerterrein van een warenhuis in Amsterdam. We stonden vlakbij de ingang waarop mijn man vraagt: “Doe jij je jas aan of laat je ‘m in de auto”. Mijn reactie was als volgt: “Ik wil niet ziek worden dus doe ‘m aan”. Mijn jongste, nogal rap van tong zegt: “Maar mams, je BENT toch al ziek?”

    En dan de cytostatica afdeling waar je komt voor je shotje chemo om stoned van te worden. Een aantal weken geleden kwam een chemo-maatje voor chemokuur 100 dus besloten de verpleegsters een Mrs. Cytostatica verkiezing te houden. De patiënten werden getrakteerd door verpleegsters op de catwalk compleet met infuuspaal voorzien van limonadezakjes. En over 3 weken bestellen wij als dames een masseur aan bed. De kosten worden gedeeld. De cytostatica afdeling is net een bruine kroeg qua opmerkingen en gekkigheid. Alleen wordt er geen alcohol geschonken.