Schrijf jouw beste column en wie weet staat deze binnenkort in Metro

Jury stemmen
  • Nachtelijke fluistering

    Ooit ben ik bij een toneelstuk geweest. Ik kan me niks herinneren alleen een terugkerende scene, waarvan ik de woorden ook niet meer weet.
    Het ging ook niet om de woorden maar om het idee. Iemand fluisterde elke nacht in de oor van die geliefde wat hij/zij overdag niet durfde te zeggen, of wel durfde te zeggen maar om een of andere reden niet hardop zei. Elke nacht fluisterend en hopend dat ergens tussen het slapen en ontwaken die geliefde de volgende dag de woorden zou herinneren, zou voelen en misschien hardop zou zeggen.

    Ik vind het zo mooi. Zou mijn lief het onbewust horen en voelen wat ik ‘s nachts in zijn oren fluister? Mijn romantisch experiment is geboren.

    Nacht 1
    Het enige wat ik moet doen is wachten totdat lief slaapt. Ik hou mezelf wakker met een boek. Een slaapverwekkend boek want ik word de volgende ochtend wakker.

    Nacht 2
    Ik drink om 21:00 nog koffie. Op bed blijf ik met mijn ogen open liggen om maar wakker te blijven. Uiteindelijk kruip ik voorzichtig naar mijn lief, reik mijn hand uit om te voelen waar zijn oor zit. Via zijn rechter neusgat kom ik terecht bij zijn oor en fluister:

    “Schatje ik vertel je iets wat je al weet. Wat ik je bijna dagelijks vertel en jij mij euh soms. Maar ook op de dagen dat ik het niet zeg, of als ik boos of chagrijnig ben, is het er wel. Ik hou namelijk van je!”

    In mijn hoofd hoor ik candlelightmuziek. Met een glimlach op mijn lippen ga ik slapen.

    Nacht 3
    Het werkt! Vandaag zei hij: ”Ik hou ook van jou”. Om mijn onderzoeksresultaten te bevestigen doe ik het vanavond nog een keer.

    “Lief wat fijn dat je ‘het’ zei. Ik krijg dan een warm gevoel in mijn lichaam, mijn hart maakt een sprongetje en vlinders vliegen door mijn buik. Maar ook als je me een knuffel geeft voel ik het. Of als je ontbijt op bed maakt of een kadootje meeneemt: zoals laatst dat boek, maar ik zou het ook voelen bij nieuwe schoenen, een tas, of dat t-shirt dat vond ik ook echt gaaf.
    Euh, ik bedoel ik hou van je ook zonder kadootjes, niet dat ik kadootjes krijgen niet leuk vind, maar het is geen voorwaarde…laat maar…Ik hou gewoon van je”

    Beschaamd besef ik dat ik doorgeslagen ben en staar naar het plafond. Naast gaat de lamp aan en lief loopt naar de toilet.

    Bij terugkomst kijkt hij me aan: “Wakker?”
    “Kan niet slapen" mompel ik.
    “He?” schreeuwt hij.
    Opeens zie ik waarom hij zo schreeuwt; Twee grote gele oordoppen steken uit zijn oren. Ik lach, ik was totaal vergeten dat hij met oordoppen slaapt. Daar ga ik dan met mijn romantische experiment. Misschien maar goed ook, gezien mijn laatste fluisterbetoog.
    "Wat?" schreeuwt hij.
    Hard roep ik terug: "Niks schatje, alleen dat ik van je hou."