Schrijf jouw beste column en wie weet staat deze morgen in Metro

Jury stemmen
  • Gooische luizen en PC Hooft snot

    Onderweg naar mijn werk, alweer te laat, zat ik vanuit de ramen van tram 3 naar buiten te kijken. Verveeld omdat ik een hekel heb aan het openbaar vervoer en gestrest omdat ik te laat was, zat ik maar de auto’s te observeren die langsreden.

    Net op het moment dat de tram stilstaat vlakbij de dure winkelstraat PC Hooftstraat keek ik naar een leuke witte autootje waarin twee deftige PC Hooftstraat- achtige dames inzaten. De bestuurder, een ‘nette’ dame van in de vijftig met een mooie kapsel en zo te zien dure kleding, verveelde zich kennelijk ook. Ze peuterde uitgebreid in haar neus en voor ik het wist stopte ze haar rechter wijsvinger die eerst in haar neus zat, plots in haar mond. Zomaar. Zo snel.

    Net op het moment dat ik gatver roep en vol walging mijn hoofd omdraai zie ik een ander meisje ook een vies gezicht trekken. Zij zag het ook! Ik verbeelde het me dus niet. Die deftige PC Hooft dame heeft net haar eigen snot opgegeten. Meteen krijg ik last van ochtendmisselijkheid, denk ik. Dan moet ik opeens lachen om hetgeen ik net heb meegemaakt en om mijn eigen gedachtes.

    Omdat ik dit niet voor mezelf wil houden besluit ik mijn zusje te whatsappen. Ik schrijf haar wat ik zojuist had gezien en krijg als reactie een berichtje vol met ‘haha’s’ terug. Nadat ik terugschrijf dat ik er misselijk van werd schrijft ze meteen dat het columnmateriaal is en dat ze toevallig gisteren op het nieuws had gezien dat gebleken is dat haarluis het meest voorkomt in ’t Gooi. Dan besef ik me dat ik er stom uitzie, zo lachend met mijn telefoon in mijn hand, ik besluit mijn zusje te bellen. Ze neemt al lachend op waardoor ik nog harder begin te lachen. Ze vertelt mij over het nieuws over luizen in ’t Gooi en we besluiten dat de rijksten onder ons het minst hygiënisch zijn.

    Als we ophangen vraag ik me af waarom dat toch zo is. Meteen kreeg ik een flashback naar mijn vorige werk. Daar had ooit een onderzoek gelezen over het overmatige watergebruik van allochtone vrouwen en het gebruik van schoonmaakmiddelen die schadelijk zijn voor het milieu. En link dat meteen aan mijn eigen moeder, die ons waste tot onze tiende en alleen al onze haar drie keer waste met shampoo. Ze krabde zo hard met haar vingertoppen waardoor we vreselijke klitten hadden na het baden en vervolgens ging ze keihard met een borstel tekeer om die klitten eruit te krijgen. Ook dat deed zo’n pijn dat ik altijd dacht dat mijn hoofdhuid los zou laten en ik niet kon wachten op het moment dat ik oud genoeg was om zelf te baden. Geen wonder dat we nooit luizen kregen! Geen enkele luis zou dat geschraap met een borstel over onze hoofdjes kunnen overleven.